اقدام وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی در انتشار گزارش عملکرد دوساله و ارائه داده به افکار عمومی، گامی شایسته قدردانی و سنتی مثبت است که در ادوار گذشته کمتر شاهد آن بودهایم.
بیتردید شفافیت و انتشار گزارش، نخستین گام در مسیر پاسخگویی حاکمیت به فعالان اقتصادی است. اما اعتبار هر کارنامهای زمانی سنجیده میشود که ادعاهای آماری با ترازنامههای مالی و واقعیتهای عینی بازار همخوانی داشته باشند.
در گزارش اخیر، آمار ورود ۱۲.۴ میلیون گردشگر خارجی طی دو سال به عنوان یک دستاورد بزرگ مطرح شده است.
بیایید با سادهترین منطق ریاضیات هتلداری ، این عدد را بررسی کنیم:
حتی اگر فرض را بر وجود ۲,۰۰۰ هتل و مرکز اقامتی رسمی در کشور بگذاریم و برای هر مرکز میانگین استاندارد ۸۰ اتاق دو تخته (معادل ۱۶۰ تخت) در نظر گرفته شود ( دقیقا مانند آمار ارایه شده دو ساله ) ، کل ظرفیت اقامت رسمی کشور به زحمت به ۳۲۰ هزار تخت در شب میرسد؛ ظرفیتی که طی دو سال، مجموعاً حدود ۲۳۳ میلیون نفر-شب امکان اسکان ایجاد میکند.
اگر یک گردشگر خارجی در این کشور پهناور تنها ۶ شب اقامت داشته باشد، این ۱۲.۴ میلیون مسافر به تنهایی نیازمند ۷۴.۴ میلیون نفر-شب اقامت در مراکز رسمی بودهاند.
به بیان سادهتر، ورود این حجم از گردشگر خارجی باید بیش از ۳۲ درصد از کل ظرفیت تمام مراکز اقامتی کشور را به طور ثابت در تمام ایام سال ( حتی ایام مرده سال ) پر میکرد! .
این عدد در حالی بیان میشود که فریاد اعتراض هتلداران در سراسر کشور از افت شدید ضریب اشغال به میانگین زیر ۴۰ درصد بلند است و برخی از مدیران اذعان می کنند در پوشش هزینههای جاری و حقوق کارکنان و پرداخت هزینه انرژی درماندهاند.
آمارسازی بدون تفکیک رانندگان ترانزیت، سفرهای چندساعته مرزی ، ترددهای مکرر و … ، نامش هر چه هست ، گردشگری نیست؛ ایجاد توهم رونق برای فرار از واقعیتهای اقتصاد گردشگری است.
اگر ۱۲.۴ میلیون گردشگر خارجی به کشور وارد شدند، پس چرا سفره تورگردانان خالی و ظرفیت هتلهای رسمی پایین است؟
نظر شما چیست ؟
هتلجار نیوز ؛ دیده بان شفافیت در گردشگری و هتلداری ایران
