انتصاب اخیر کامبیز قلیزاده سلطانی بهعنوان مدیرعامل شرکت توسعه گردشگری ایران، بار دیگر موضوع قدیمی و بحثبرانگیز «انتصابهای غیرتخصصی» را به صدر اخبار آورد. قلیزاده که به عنوان مدیر متخصص و بسیار حرفه ای ، عمده سوابق او به صنعت خودرو، خدمات مالی و حوزههای کاملاً دور از گردشگری بازمیگردد، حالا سکان یکی از قدیمیترین و مهمترین شرکتهای متولی گردشگری کشور را به دست گرفته است.
در رزومه ایشان سمتهایی چون:
بازرس انجمن تخصصی صنایع همگن نیرو محرکه و قطعهسازان خودرو کشور
عضو انجمن نیرو محرکه و تولیدکنندگان قطعات خودرو استان البرز
رئیس هیئتمدیره خدمات مالی شهر (وابسته به بازنشستگان شهرداری تهران)
مدیرعامل امدادخودرو سایپا ، مجموعه های پرسی توسعه صنایع خودرو (ایدکوپرس) و توسعه پتروشیمی هزاره سوم
به چشم می خورد ، که بهوضوح ارتباطی با حوزه گردشگری ندارد؛ مگر همان واژه «توسعه» در یکی از عناوین که بهطرز طنزآمیزی با سمت فعلی او «توسعه گردشگری» همخوانی لفظی پیدا میکند.
سؤال اصلی اینجاست که حضور یک متخصص پرس و قطعهسازی خودرو که بخاطر توانمندی از رییس جمهور وقت لوح و تندیس مدیر نمونه گرفته ، در رأس شرکتی که مدیریت هتلهای لاله و مجموعههای مهم گردشگری کشور را بر عهده دارد، چه معنا و کارکردی میتواند داشته باشد؟ آیا قرار است تجربه پرسکاری در صنعت خودرو، در حوزه گردشگری نیز پیاده شود؟
این انتصاب، ابهامات مهم دیگری را نیز به همراه دارد:
چه کسانی به وزیر میراث فرهنگی و گردشگری مشاوره میدهند و نقش «شورای راهبردی» دقیقاً چیست؟
آیا هیئتمدیره شرکت توسعه گردشگری در این تصمیم دخیل بوده یا صرفاً در مراسم معارفه حضور پیدا کردهاند؟
واقعیت این است که شرکت توسعه گردشگری ایران، نهادی کلیدی در صنعت گردشگری کشور است . چنین سازمانی بیش از هر چیز نیازمند مدیران متخصص، آشنا به گردشگری و دارای تجربه میدانی در این حوزه است.
این پرسش پابرجاست که چرا مدیران باید خارج از حوزه تخصصیشان منصوب شوند؟ اگر در صنعت خودرو به اشتباه از دانش و تجربه قلیزاده استفاده نشد، آیا منطقی است که که از ایشان با آن همه تجربه و سابقه در صنعت گردشگری استفاده شود؟
بیشک این انتصابها نیازمند شفافسازی و پاسخگویی از سوی وزیر و تصمیمگیران بالادستی است.
“ما همه سرباز وطنیم.”
