چهار ستاره روی تابلو، نارضایتی در اتاق
نقدی بر بی عملی در نظارت گردشگری
در شرایطی که معاونت گردشگری کشور در صدر اخبار سفرهای خارجی و نمایشگاههای بینالمللی دیده میشود، وضعیت نظارت بر هتلها و خدمات اقامتی، بهویژه در گروه چهار و پنج ستاره، همچنان با پرسشهای جدی مواجه است.
هدف از این نقد، زیر سؤال بردن کلیت صنعت هتلداری کشور نیست ، بلکه احترام به فعالان حرفه ای این صنعت است .
مسئله این نوشتار، عملکرد برخی از هتلهاست؛ هتلهایی که با عناوینی چون «بینالمللی» یا «چهار ستاره» معرفی میشوند، اما سالهاست که از نظارت حرفهای، ارزیابی منظم و بازبینی واقعی بینصیب ماندهاند.
این واحدها با وجود ظاهر رسمی و پرچم های بزرگ در لابی ، استفاده از کلمه بین المللی و تبلیغات پررنگ، نهتنها در جلب رضایت مسافران ناتواناند، بلکه در بخشهایی چون کیفیت خدمات، رفتار پرسنل، رعایت اصول بهداشتی و پاسخگویی به مشتریان نیز با نارساییهای جدی مواجهاند.
در کنار این موارد، مشکلات فنی و زیرساختی در حوزه ساختمان و تأسیسات نیز در بسیاری از این هتلها مشهود است؛ از سیستم تهویه و آسانسور گرفته تا ایمنی سازه، وضعیت کفپوشها، روشنایی، تجهیزات مستهلک و نبود امکانات ایمن در واحدهای اقامتی.
❓ پرسش جدی اینجاست:
روند اعطای ستارهها بر چه معیاری انجام میشود؟
چرا با وجود تجربههای منفی و گزارشهای رسمی، هیچ اتفاقی نمی افتد؟
چه کسی بر عملکرد مدیران این واحدها نظارت می کند؟
نبود شفافیت در ارزیابی و غیبت سازوکار مؤثر رسیدگی به تخلفات، نهتنها اعتماد عمومی به نظام هتلداری را تضعیف کرده، بلکه به اعتبار گردشگری ایران نیز آسیب زده است.
در صورتی که تمرکز مدیریتی بیشتر بر حضور در رویدادها باشد و نظارت میدانی و پاسخگویی داخلی جدی گرفته نشود، صنعت اقامت با بحران اعتماد و کاهش رضایتمندی روبهرو خواهد شد.
🔍 در شرایطی که هتلداران حرفهای با فشارهای مالی، افزایش هزینه ها، کمبود نیروی کار متخصص و مهاجرت مداوم منابع انسانی مواجهاند، نبود تمایز میان خدمات مطلوب و ضعیف، به کل صنعت آسیب میزند.
📌 انتظار میرود معاونت گردشگری، در کنار فعالیتهای بینالمللی، برای بازنگری در نظام ارزیابی و ارتقای شفافیت عملکرد هتلها نیز سهمی قائل شود.
🖼 نکته: عکس پست کاملاً واقعی و بخشی از واقعیت یک سوئیت در یک هتل چهارستاره بینالمللی! است. مستندات و عکسهای بیشتر در آرشیو هتلجار موجود است.
