پشت پرده آییننامه گردشگری ترکیبی؛ فرشته نجات یا کاتالیزور فرار مالیاتی؟ (بخش دوم)
در بخش اول به فرصتهای بینظیر آییننامه گردشگری ترکیبی (مصوب خرداد ۱۴۰۴) پرداختیم. اما یک سال تجربه اجرایی نشان میدهد که این قانون بدون چالش نبوده و بیم انحراف جدی آن به سمت سوداگری میرود. هتلجار نیوز در این بخش، نیمه خالی لیوان را بررسی میکند.
⚫️ نقاط ضعف و تهدیدهای میدانی (نیمه خالی لیوان):
۱. خطر «گردشگرینمایی» برای فرار از عوارض:
بزرگترین دغدغه کارشناسان، سوءاستفاده سازندگان بزرگ از این قانون است. این هراس وجود دارد که برخی سازندگان برای فرار از عوارض سنگین مسکونی یا تجاری شهرداریها، پروژههای خود را تحت عنوان «هتل ترکیبی» ثبت کنند، بخش مسکونی آن را بسازند و بفروشند، اما بخش هتلی آن را نیمهکاره رها کرده یا صوری بهرهبرداری کنند.
۲. بنبستهای اجرایی در شهرداریها:
شهرداریهای کلانشهرها به دلیل کاهش درآمدهای خود از عوارض تغییر کاربری، مقاومت سنگینی در برابر این آییننامه نشان داده و بوروکراسی شدیدی ایجاد نمایند.
۳. تشدید عدم توازن منطقهای:
از آنجا که سود بخش مسکونی در کلانشهرها یا شمال و کیش بسیار بالاتر است، سرمایهگذاران همچنان پروژههای ترکیبی را در این مناطق متمرکز میکنند و مناطق محروم باز هم بیبهره ماندهاند.
۴. ابهام شدید در نظارت وزارت میراث:
مشخص نیست اگر سرمایهگذار بخش مسکونی را فروخت و هتل را نساخت، ابزار برخورد وزارتخانه چیست؟
❓ پرسشهای بیپاسخ هتلجار نیوز از متولیان دولتی:
۱. سید رضا صالحی امیری (وزیر میراث): ضمانت اجرایی شما برای جلوگیری از سوءاستفاده انبوهسازان مسکن از این آییننامه چیست؟
۲. علی اصغر شالبافیان (رئیس مرکز سرمایهگذاری): در این یک سال، چه تعداد مجوز صادر شده و سهم مناطق کمتربرخوردار چقدر بوده است؟
۳. احمد تجری (مدیرکل سرمایهگذاری): برای حل مقاومت شهرداریها در برابر تخفیفات این آییننامه، چه تفاهمنامه الزامآوری منعقد کردهاید؟
این آییننامه شمشیری دو لبه است؛ بدون نظارت شفاف، به کاتالیزوری برای ساختمان سازی متمولان تبدیل خواهد شد.
هتلجار نیوز ؛ دیده بان شفافیت در گردشگری و هتلداری ایران
