هر سال خبر کلنگ‌زنی پروژه‌های جدید گردشگری در استان‌های مختلف منتشر می‌شود؛ مراسم‌هایی پر زرق‌وبرق با وعده‌های بزرگ، اما پرسش اینجاست: سرنوشت پروژه‌های قبلی چه شد؟
بر اساس آمار وزارت میراث فرهنگی، امروز هزاران پروژه گردشگری و اقامتی در کشور نیمه‌تمام مانده‌اند؛ فقط در سطح ملی صحبت از بیش از دو هزار پروژه نیمه‌تمام است که تکمیل آنها به صدها هزار میلیارد تومان اعتبار نیاز دارد. نمونه‌های استانی نیز کم نیستند: ۲۰۰ پروژه در مازندران، ۸۰ پروژه در کردستان، ده‌ها طرح در آذربایجان غربی و سیستان و بلوچستان. این آمار نشان می‌دهد زخمی قدیمی بر پیکره گردشگری ایران سال‌هاست باز مانده است.
با این حال، همچنان در گوشه و کنار کشور شاهد کلنگ‌زنی‌های تازه‌ای هستیم؛ از پروژه‌های بزرگ تفریحی در مهاباد تا مجتمع‌های گردشگری در نهاوند. اما وقتی صدها میلیارد تومان سرمایه و زمین‌های ارزشمند در پروژه‌های نیمه‌تمام قفل شده، آیا کلنگ‌زنی‌های تازه بیشتر یک «نمایش» نیست تا گامی واقعی در توسعه؟
واقعیت تلخ آن است که بسیاری از این پروژه‌ها به دلیل بوروکراسی فرسایشی، تغییرات مدیریتی، تورم و نبود حمایت مالی بانکی در بن‌بست گرفتار شده‌اند. نتیجه روشن است: سرمایه‌گذاران سرخورده می‌شوند و مقاصد گردشگری همچنان با کمبود زیرساخت و اتاق استاندارد دست‌وپنجه نرم می‌کنند.
اگر سیاست‌گذاران به جای نمایش‌های افتتاح و کلنگ‌زنی، اولویت را بر تعیین تکلیف پروژه‌های نیمه‌تمام و واگذاری آنها به سرمایه‌گذاران توانمند بگذارند، هم منابع ملی آزاد می‌شود و هم صنعت هتلداری و گردشگری کشور نفسی تازه خواهد کشید. در غیر این صورت، هر کلنگ جدید تنها زخمی تازه بر پیکره زخمی گردشگری ایران است.
🔖 «ما همه سرباز وطنیم»
