گذر از مدیریتِ «تجربی» به مدیریتِ «علمی»/ پاسخ به منتقدانِ اصالتِ دانش
در ادامه پست قبل، اکنون باید پرسید: چرا در صنعت هتلداریِ ما، هنوز هم کسانی با انگشت اتهام، افرادِ متخصص و مدرسانِ علمی را به دلیل «عدم سابقه اجرایی طولانی در هتل» به چالش میکشند؟ پاسخ روشن است؛ مقاومت در برابر تغییر، همواره با سپرِ «تجربه» خود را پنهان میکند.
در جهانِ توسعهیافته، مدرسان و استراتژیستهای هتلداری لزوماً کسانی نیستند که سالها پشت میز پذیرش ایستاده یا در بخش خانهداری کار کردهاند. افرادی مانند پروفسور کتی انراس یا نظریهپردازانی که «مدیریت درآمد» (Revenue Management) را از صنعت هواپیمایی به هتلداری تزریق کردند، ثابت کردند که برای «مدیریتِ سود» و «مهندسیِ تجربه مشتری»، دانشِ مدیریت، اقتصاد و روانشناسی، بسیار کارآمدتر از سالها کارِ اجراییِ بیهدف است.
ما در «هتلجار نیوز» معتقدیم که تجربه عملی ارزشمند است، اما «تجربه بدون علم، تکرارِ اشتباهاتِ گذشته است». کسانی که با تکیه بر مدرک و دانشِ بهروز، به صنعت وارد میشوند، نه به دنبالِ انکار تجربه، بلکه به دنبالِ «ارتقای ساختار» هستند. منتقدانِ امروز، همانهایی هستند که نوآوری را بر نمیتابند؛ چرا که با علمِ مدرن، ابهتِ جایگاههایِ ناشی از سابقهِ صرف، فرو میریزد.
صنعت هتلداری ایران بیش از هر زمان دیگری به «دانشگاهیان» و «تئوریسینهای اجرایی» نیاز دارد. زمان آن رسیده است که معیارِ سنجشِ یک مدرس یا مدیر، «خروجیِ علمی» و «تحولِ سیستمی» باشد، نه لیستِ هتلهایی که در آن مشغول به کار بودهاند. هتلداری، مهندسیِ رضایت است؛ نه صرفاً عادت به امورِ جاری.
هتلجار نیوز؛ دیدهبان شفافیت در گردشگری و هتلداری ایران
