واگذاری بزرگ در صنعت گردشگری
📢 در آگهیای جدید سازمان تأمین اجتماعی، شاهد اعلام فراخوانی برای شناسایی متقاضیان خرید سهام شرکتهای بزرگ تابعه این سازمان هستیم؛ این آگهی میتواند بخشی از سیاست کلان سازمان تأمین اجتماعی برای خروج از بنگاهداری باشد.
در حوزه گردشگری شرکت گروه هتل های هما و شرکت رفاه و گردشگری تامین ( هگتا ) بصورت صد در صدی جهت شناسایی متقاضیان خرید احتمالی معرفی شده که ارزش گذاری آن توسط نهادهای حرفه ای ذیصلاح اقدام خواهد شد .
اما واقعیت میدانی اقتصاد کشور با محتوای این آگهی زیاد همخوانی ندارد.
سؤال کلیدی اینجاست: مشتری حقوقی و یا حقیقی این شرکتها چه اشخاصی هستند ؟
خارج از روال منطقی قیمت گذاری این شرکت ها ، واگذاری شرکتهایی با ارزش دهها هزار میلیارد تومان، آنهم در شرایطی که سرمایهگذاران بزرگ بخش خصوصی دچار تنگنای نقدینگیاند، بیشتر به یک تکلیف روی کاغذ شباهت دارد تا یک فرآیند واقعی و موفق برای خصوصیسازی. یافتن اشخاص حقیقی یا حقوقی با چنین توان مالی، اگر نه محال، قطعاً بسیار نادر و استثنایی است.
اگر هدف از این آگهی تنها خروج سازمان از بار مسئولیت قانونی است، ماجرا ساده است. اما اگر نیت واقعی واگذاری مؤثر و کارآمد است، می تواند در نحوه اجرا و اقدام در فاز عملیاتی ، تجدیدنظر جدی شود.
💡 راهکار چیست؟
راهکارهای مختلفی برای واگذاری این شرکت ها وجود دارد . واگذاری مرحلهای و ترکیبی ، استفاده از صندوقهای پروژه ، تشکیل کنسرسیومهای تخصصی داخلی و … که بنظر می رسد واگذاری به کنسرسیوم های تخصصی داخلی که مجموعه ای از سرمایه گذاران ، کارکنان ، مدیران ، تامین کنندگان و … را شامل می شود ، می تواند عملیاتی و اجرایی تر باشد.
البته شیوه های دیگری هم وجود دارد که می تواند در این راه کمک رسان باشد.استفاده از برخی از روش ها می تواند ضمن حفظ مالکیت در کوتاهمدت، امکان ارزیابی عملکرد مدیریتی و افزایش بهرهوری را فراهم کرده و در صورت موفقیت، مسیر انتقال کامل را نیز هموارتر نماید.
📌 تجربههای گذشته نشان دادهاند که واگذاریهای عجولانه و صوری، نهتنها باعث توسعه اقتصادی نمیشوند،بلکه منجر به از بین رفتن منابع ملی و تضعیف صنایع کلیدی میگردند—و صنعت گردشگری یکی از حساسترین این حوزههاست.
✍️ اگر واقعاً قصد واگذاری هست،باید ابزارهای واقعی۰چ را با تمرکز بر حفظ و توسعه نیروی انسانی بکار برد.
“ما همه سرباز وطنیم.”














