🏨 صنعت گردشگری و هتلداری دولتی ایران، سالهای مدیدی است که قربانی هژمونی دولتی و مدیریتهای انتصابی شده است؛ مدیریتهایی که نه با تخصص، که با نفوذ، رابطه و ظاهر به ظاهر موجه، به صندلیهای قدرت این صنعت تکیه دادهاند. «خط انحرافی نفوذ» سالهاست چون موریانه، ریشه این صنعت را میجود؛ خطی که باعث سرخوردگی، دلسردی و اعتراضهای پیدا و پنهان در بدنه فعالان شده است.
🧳 وقتی کارشناسان خبره گردشگری، با چشم خود ناعدالتی در توزیع پست و سمت را میبینند، دیگر چه انگیزهای برای ماندن میماند؟ نتیجه، گوشهنشینی و انتقاد خاموش آنان است؛ و در مرحله بعد، مهاجرت نخبگان گردشگری و هتلداری و یا کار که دیگر برای عشق و خدمت نیست، فقط برای نان است؛ و این، آغاز ویرانی آرام صنعتی است که میبایست با عشق به خدمت آغشته شود.
⚖️ آنان که با ظاهری خاص و به ظاهر موجه آمدند، آیا به سخن گرانبهای منسوب به امیرالمؤمنین علی (ع) عمل کردند؟ آنجا که فرمود:
«هر کس مسئولیت یا پستی را بپذیرد، در حالی که میداند در میان آن جمع افراد شایستهتر و آگاهتری وجود دارند، خیانت کرده است.»
این خیانت، ریشه فساد، نابرابری و اعتراضهایی است که امروزه با آن مواجهایم.
⛓️ آسیب مدیریت دولتی هتلداری و گردشگری، وجود همین هژمونیهایی است که در ظاهر حقوق، کارانه و اضافهکار میدهند، اما در باطن، نفس گردشگری ایران را به شماره انداختهاند. همه این امور که هر روز میبینیم، نتیجه حرکات آن خط نفوذ است که سهواً و یا عمداً باعث و بانی آن بودهاند. مطمئناً تا وقتی نفوذ و رابطه جای تخصص و تجربه را میگیرد، چرخهای این صنعت، هرگز روان نخواهد چرخید.
📌 این پستها ادامه دارد…
“ما همه سرباز وطنیم.”
