چهارده روز از آیین امضای تفاهم نامه میان «وزارت امور اقتصادی و دارایی» و «وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی» با موضوع حمایت از کسب و کارهای آسیب دیده در شرایط اضطرار ناشی از جنگ در حوزه های گردشگری و صنایع دستی می گذرد؛ تفاهم نامه ای که در روز سه شنبه ۳۰ تیرماه ۱۴۰۵ با حضور مقام های دو وزارتخانه امضا شد و در همان زمان، از آن به عنوان گامی مهم برای حمایت از فعالان این بخش یاد شد.
در آن مقطع، وعده هایی درباره حمایت های مالیاتی، بانکی، بیمه ای و تسهیل برخی فرآیندهای حمایتی مطرح شد؛ وعده هایی که با توجه به شرایط دشوار فعالان گردشگری، هتلداری، دفاتر خدمات مسافرتی، تورگردانان و کسب و کارهای وابسته، می توانست نشانه ای از عزم دولت برای کاهش فشار بر این صنعت باشد.
با این حال، اکنون پس از گذشت ۱۴ روز، همچنان جزئیات اجرایی، سازوکار ابلاغ، شیوه بهره مندی فعالان، زمان بندی اجرا و حتی مفاد روشن و قابل استناد این تفاهم نامه به صورت عمومی منتشر نشده است. همین ابهام، پرسش های جدی در میان فعالان صنعت ایجاد کرده است.
اگر این تفاهم نامه قرار است به عنوان ابزار حمایت فوری عمل کند، چرا هنوز خروجی اجرایی آن مشخص نیست؟ چه زمانی مفاد آن به دستگاه های ذی ربط ابلاغ خواهد شد؟ سهم هر بخش از این حمایت ها چیست و فعالان چگونه باید از آن بهره مند شوند؟
حمایت های کاغذی و بوروکراسی های فرسایشی که پس از فروپاشی کسب و کارها به سرانجام برسند، حکم همان «نوشداروی پس از مرگ سهراب» را دارند؛ نوشدارویی که دیگر نه جانی را نجات می دهد و نه چراغ هتلی را روشن نگه می دارد. فعالان خسته از بحران، امروز به اقدام فوری نیاز دارند، نه فردا.
پیرو پیگیری های مکرر فعالان این حوزه از طریق هتلجار نیوز، همچنان منتظر انتشار شفاف مفاد، نحوه اجرا و زمان آغاز عملیاتی شدن این تفاهم نامه هستیم.
هتلجار نیوز، دیده بان شفافیت در گردشگری و هتلداری ایران
