روزنامه قدس به نقل از آیتالله علمالهدی، نماینده ولیفقیه در خراسان رضوی، دیدگاهی را مطرح کرده که بار دیگر بحث تفکیک انواع گردشگری در ایران را به صدر توجه آورده است. بر اساس این اظهارات، برخی زائران عرب از عراق گفتهاند که بهجای اقامت یا تفریح در مشهد، ترجیح میدهند به تهران بروند و در شهرهایی مانند متلقو به فعالیتهای تفریحی بپردازند.
از نگاه مطرحشده، این رفتار نشاندهنده آن است که مشهد بیش از هر چیز مقصد زیارت است و نه گردشگری تفریحی. در این چارچوب، شهرهایی مانند مازندران، اصفهان یا شیراز، بهدلیل ویژگیهای طبیعی، تاریخی یا فرهنگی، ظرفیت گردشگری تفریحی و تاریخی دارند؛ اما مشهد باید با هویت زیارتی و قداست مذهبی تعریف شود.
محور اصلی این دیدگاه، لزوم تعیین نوع گردشگری در هر مقصد است؛ موضوعی که بهعنوان یک مطالبه سیاستگذاری از وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی مطرح میشود. بر این اساس، تفکیک روشن میان گردشگری دینی، تفریحی و تاریخی میتواند به شفافتر شدن مأموریت شهرها و مدیریت بهتر جریان گردشگر کمک کند.
این نگاه، پرسشهای مهمی را در حوزه برنامهریزی گردشگری کشور پیش میکشد:
آیا امکان همزیستی انواع گردشگری در یک شهر وجود دارد؟
و مرز میان هویت مذهبی، نیازهای زائر و الزامات توسعه شهری کجاست؟
پرسشهایی که پاسخ به آنها، نیازمند گفتوگوی کارشناسی و سیاستگذاری دقیق است.
هتلجار، دیدهبان شفافیت در گردشگری و هتلداری ایران
