در سالهای اخیر صنعت هتلداری ایران بارها از کمبود نیروی انسانی حرفهای، مهاجرت نیروهای ماهر و ضعف آموزش گلایه کرده است. اما در کنار این دغدغهها، صدای دیگری هم شنیده میشود؛ صدایی از درون برخی از مراکز اقامتی.
برخی از متقاضیان اشتغال در هتلها و مراکز اقامتی میگویند در فرآیند جذب نیرو، آنگونه که باید به توانمندی، تخصص و شایستگی افراد توجه نمیشود. از نگاه آنان، گاهی روابط، سلیقههای مدیریتی یا معیارهای غیرحرفهای بر فرآیند استخدام سایه میاندازد؛ موضوعی که اگر درست باشد، نه فقط به عدالت شغلی بلکه به کیفیت خدمات در صنعت هتلداری هم آسیب میزند.
از سوی دیگر، تعدادی از کارکنان همین مراکز نیز در پیامها و کامنتهایی که برای «هتلجار نیوز» ارسال کردهاند، از تجربههای تلختری سخن میگویند؛ از سالها کار در شیفتهای سخت، حضور در شرایط بحران، همراهی با هتل در روزهای رکود و فشار اقتصادی، اما در نهایت نادیده گرفته شدن در مسیر ارتقای شغلی.
برخی از این کارکنان معتقدند در بسیاری از مواقع، هنگامی که صنعت با بحرانهایی مانند رکود گردشگری، شوکهای اقتصادی یا حوادث غیرمنتظره روبهرو میشود، نخستین تصمیم برخی از مدیران به جای اصلاح ساختارها یا بازنگری در هزینههای مدیریتی، به تعدیل نیرو در خط مقدم خدمات ختم میشود؛ همان کارکنانی که بیشترین تماس را با مهمانان دارند و ستون عملیاتی هتل به شمار میآیند.
اگر قرار است صنعت هتلداری ایران حرفهایتر، رقابتیتر و پایدارتر شود، یکی از جدیترین پرسشها باید درباره عدالت در استخدام، فرصتهای برابر برای پیشرفت شغلی و احترام به سرمایه انسانی باشد. نیروی انسانی فقط یک هزینه در ترازنامه نیست؛ مهمترین سرمایه هر مجموعه اقامتی است.
مطمئنا زمان آن رسیده است که در کنار مطالبهگریهای همیشگی از دولت و سیاستگذاران، نگاهی جدیتر هم به درون صنعت انداخته شود؛ به سازوکارهای جذب نیرو، مسیرهای ارتقای شغلی و نحوه مواجهه با کارکنانی که سالها بار اصلی خدمات را بر دوش میکشند.
هتلجار نیوز
دیدهبان شفافیت در گردشگری و هتلداری ایران
