مدرک گرایی نمایشی

از دکترسازی تا دکورسازی در هتلداری

یکی از چالش‌های پنهان صنعت هتلداری ایران، رشد نگران‌کننده‌ی عناوین دانشگاهی و حرفه‌ای است که گاه بدون پشتوانه‌ی علمی یا تجربه‌ی واقعی مورد استفاده قرار می‌گیرند. در این میان، برخی افراد با گذراندن دوره‌های کوتاه‌مدت یا تهیه مدرک از مؤسسات آموزشی بی‌نام خارجی، عنوان «دکتر» را یدک می‌کشند و در جایگاه مشاور، سخنران یا صاحب‌نظر ظاهر می‌شوند.

این عناوین، که اغلب فاقد پایه علمی یا اجرایی معتبر هستند، در فضاهای مجازی و همایش‌ها مشروعیت می‌یابند، در حالی‌که حتی مدرک کارشناسی یا کارشناسی ارشد برخی از این افراد نیز محل تردید است. برخی دیگر نیز با مشاوره‌هایی وارد میدان می‌شوند که نه‌تنها فاقد مبنای علمی‌اند، بلکه هیچ ارتباطی با استانداردهای روز هتلداری بین‌المللی ندارند.

در مواردی، همین افراد در تمامی حوزه‌های هتلداری خود را صاحب‌نظر می‌دانند، در حالی‌که حضور میدانی‌شان به چند رفتار نمایشی و عوامانه محدود می‌شود: قدم زدن در لابی، دست دادن محکم با کارکنان، خوردن غذای پرسنل و سرگرم بودن با تلفن همراه.

ادامه این روند، نه‌تنها به تضعیف جایگاه متخصصان واقعی می‌انجامد، بلکه اعتماد عمومی را به نهادهای آموزشی و حرفه‌ای کاهش می‌دهد. وقت آن است که نهادهای صنفی، دانشگاه‌ها و رسانه‌های تخصصی با بازتعریف شاخص‌های اعتبارسنجی، مسیر را برای شایستگان واقعی روشن کنند. صنعت هتلداری به عملکرد نیاز دارد، نه عنوان.