تعطیلات یک هفتهای تابستانی که بنا به نظر طراحان آن ، قرار بود راهحلی برای رونق گردشگری و نشاط اجتماعی باشد، با عدم موافقت دولت، مسکوت ماند.
تصمیمی که اگرچه برخی را ناامید کرد، اما بسیاری از کارشناسان، آن را نشان از دوراندیشی و واقعبینی دولت در برابر بحرانهای فعلی کشور دانستند.
📌 افزایش بار مصرف انرژی، فشار بیسابقه بر منابع آب، زیرساختهای ناپایدار در استانهای توریستی، و نبود ظرفیت کافی حملونقل؛ امکان بالا رفتن هزینه خدمات در این بازده زمانی که قطعا دور از انتظار نبود و … همگی دلایلی بودند که نشان میدادند تعطیلات گسترده، بهجای آرامش، ممکن است موجی از بینظمی، نارضایتی و حتی نابرابری را ایجاد کند.
📍 در پست قبلی، هتلجار با نگاهی تحلیلی و همراه با دغدغههای واقعی، نسبت به عواقب این تصمیم هشدار داده بود.
خوشحالیم که این نگاه مورد توجه قرار گرفت و فضای کارشناسی بر تصمیمگیری احساسی غلبه کرد.
سیاستگذاری درست در گردشگری، نیازمند بیش از شعار و بخشنامه است. زیرساخت، عدالت، مشارکت واقعی بخش خصوصی، و درک ظرفیتهای اقلیمی، پیشنیاز نشاط پایدار است.
همانطور که گفتیم:
«گردشگری فقط تعطیلی نیست؛ برنامهریزی میخواهد، نه هیجان لحظهای.»
🎯 این تابستان سخت را شاید با در خانه ماندن، صرفهجویی، و همدلی بهتر بتوان گذراند.
و چه خوب که دولت اینبار، تصمیمی نگرفت که کشور را به سوی بحران ببرد.
“ما همه سرباز وطنیم.”
