.
هتل، هر روز با کار یک شبکه بزرگ از کارکنان از خواب بیدار می شود ؛ خانهداری، تاسیسات، آشپزخانه، مالی، فروش، فناوری اطلاعات، امنیت و دهها نقشی که معمولا دیده نمیشوند اما کوچکترین ضعف در هرکدام، مستقیما تجربه مهمان را تغییر میدهد.
مساله اینجاست که در بخشی از ساختارهای سنتی هتلداری، هنوز «ویترین» مهمتر از «زنجیره خدمت» است. نام مدیران تکرار میشود، اما کارکنانی که کیفیت واقعی را در شیفتهای طولانی، پشت درهای بسته و دور از دوربین حفظ میکنند، سهم اندکی از دیدهشدن، آموزش، ارتقا و تصمیمسازی دارند.
اگر قرار است از «قهرمانان صنعت هتلداری» حرف بزنیم، این عنوان نباید صرفا به چند چهره مدیریتی محدود شود.
قهرمان واقعی، سرپرست خانهداری است که استاندارد اتاق را حفظ میکند؛ تکنسینی است که پیش از شکایت مهمان، مشکل تاسیسات را رفع میکند؛ آشپزی است که کیفیت را زیر فشار هزینه و زمان حفظ میکند؛ و کارشناس فناوریای است که جریان خدمات را بیوقفه نگه میدارد.
هتل حرفهای، هتلی نیست که فقط مدیرکل آن دیده شود؛ هتلی است که برای همه اجزای زنجیره خود کرامت، اختیار، آموزش، مسیر رشد و سهمی واقعی در تصمیمسازی قائل باشد.
نظر شما چیست؟ آیا در هتلها، کارکنان خط مقدم و بخشهای پشتیبان به اندازه نقش واقعیشان دیده میشوند؟ تجربه و دیدگاه خود را بنویسید.
هتلجار نیوز دیدهبان شفافیت در گردشگری و هتلداری ایران
