نسخه بین المللی تعارف در ریاض

تعارفات جهانی؛ وقتی دیپلماسی به شعر بدل می‌شود

در حاشیه‌ی بیست‌وششمین مجمع عمومی سازمان جهانی گردشگری (UNWTO) در ریاض، دیدار وزیر میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی ایران با دبیرکل این سازمان، صحنه‌ای پر از احترام و تعارفات گرم بود.
سیدرضا صالحی‌امیری در سخنانی رسمی، از «شخصیت بی‌نظیر و فعال» زوراب پولولیکاشویلی یاد کرد و گفت: «بیش از چهار دهه تجربه حضور در مجامع بین‌المللی دارم، اما با اطمینان می‌گویم زوراب، مدیری منسجم و اثرگذار است که با درایت، ساختار سازمان جهانی گردشگری را به‌سوی اعتماد و پویایی سوق داده است.»
دبیرکل نیز در پاسخ گفت: «کمتر وزیری را دیده‌ام که چنین تجربه، دانش و درک راهبردی داشته باشد.»

و این‌گونه بود که گفت‌وگویی میان دو مقام، به گفت‌وگویی میان دو ادب بدل شد.
در جلسه‌ای که قرار بود درباره‌ی آینده‌ی گردشگری پایدار سخن رود، دیپلماسیِ تعارف به زبان مشترک دو ملت تبدیل شد؛ جایی که ستایش، نقش ترجمه را بر عهده گرفت و خبرنگاران حیران ماندند که کدام واژه بیش‌تر لبخند بر چهره می‌آورد: «درایت» یا «بی‌نظیر».

اگر در همان لحظه کسی از راه می‌رسید و بی‌خبر از فحوای سخن، تنها این جمله‌ها را می‌شنید، گمان می‌برد نشست شعرخوانی است نه اجلاس گردشگری!
در حالی‌که شاید هر دو مقام، از سر ادب و سیاست، می‌دانستند که در دنیای امروز، تعارف گاهی از ویزا هم سریع‌تر از مرزها می‌گذرد.
خلاصه هر جمله که ردوبدل می‌شد، لبخندها پهن‌تر می‌شدند و تشریفات رسمی، حال‌وهوای صمیمیت ایرانی به خود می‌گرفت. در جهانِ پرتنش سیاست، شاید دیدن چنین دیپلماسیِ نازنینی خودش نعمتی است — حتی اگر در آن، هیچ‌کس یادش نماند درباره‌ی توسعه پایدار چه گفتند!

پندِ حکایت آن‌که:
در دیپلماسی جهانی، هیچ زبانی شیرین‌تر از تعارف نیست — اما در مسیر توسعه، آنچه کشورها را پیش می‌برد، نه واژه‌های خوش‌آهنگ، که اراده‌های واقعی است.

📌 هتل‌جار، دیده‌بان شفافیت در هتلداری و گردشگری ایران