ارائه گزارش عملکرد دوساله از سوی وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی و اطلاعرسانی آماری به فعالان بخش خصوصی، اقدامی قابل احترام و گامی سازنده در جهت شفافیت اداری است. اما ارزیابی فنی این آمارها نشان میدهد که مرز باریکی میان «توسعه واقعی بازار» و «تولید آمار روی کاغذ» وجود دارد که نیازمند موشکافی کارشناسی است.
در کارنامه اخیر، صدور ۱,۱۰۳ مجوز جدید دفاتر خدمات مسافرتی و گردشگری (بند الف، ب و پ) به عنوان یک افتخار مدیریتی ثبت شده است.
سوال اساسی اینجاست: در شرایطی که بازار تورهای ورودی با رکود سنگین دستوپنجه نرم میکند و تورم افسارگسیخته توان مالی مردم برای سفرهای داخلی را به شدت کاهش داده، تزریق بیش از ۱,۱۰۰ دفتر جدید به کدام تقاضای بازار پاسخ میدهد؟
این انفجار صدور مجوز بدون افزایش اندازه کیک گردشگری، معنایی جز تقسیم فقر، تشدید رقابت ناسالم، دامن زدن به دامپینگ قیمتی و در نهایت ورشکستگی آژانسهای باسابقه ندارد.
وقتی بازار کشش ندارد، صدور بیرویه مجوز تنها به رشد بازار سیاه مدرکفروشی، اجاره مجوز به افراد فاقد صلاحیت و کاهش امنیت شغلی کارکنان دفاتر مسافرتی منجر میشود.
سیاستگذار به جای آنکه موانع دیپلماسی گردشگری را بردارد و تقاضای واقعی ایجاد کند، با تسهیل کاذب مجوزها به دنبال ثبت رکورد در جدول عملکردهای اداری است. مجوز گردشگری زمانی ارزش دارد که کسبوکار پشت آن زنده و سودده بماند، نه آنکه پس از چند ماه با انبوهی از چکهای برگشتی تعطیل شود.
آیا موافقید که صدور بیرویه مجوزها می تواند به تشدید بحران و ورشکستگی دفاتر مسافرتی دامن زند ؟
هتلجار نیوز ؛ دیده بان شفافیت در گردشگری و هتلداری ایران
