در پیشنویس اخیر «آییننامه نحوه درجهبندی هتلها» از یک تا پنج ستاره، نقش نیروی انسانی در کنار ساختمان، تجهیزات و خدمات، بهعنوان یکی از پایههای اصلی کیفیت دیده شده است. در بخشهای مختلف آییننامه، به چارت سازمانی متناسب با درجه هتل، نسبت تعداد کارکنان به اتاقها، آموزشهای بدو خدمت و تخصصی، بهداشت و ایمنی شغلی، پروندههای پرسنلی و حتی برنامههای رفاهی و سلامت روان کارکنان اشاره شده است.
این رویکرد پیام مهمی برای هتلها دارد: استاندارد بودن فقط به متراژ، لابی و امکانات محدود نیست و بدون تیم حرفهای، آموزشدیده و پایدار، ستارههای هتل روی کاغذ میمانند. توجه به لیست بیمه بهروز، قراردادهای معتبر، مستندسازی آموزشها، کارت بهداشت، ارزیابی نرخ جابهجایی نیرو و برنامههای تشویقی، همه در همین مسیر قابل تفسیر است.
در عین حال، این موارد بیشتر بهصورت بندهای پراکنده در شاخصهای مختلف آمدهاند و نه در قالب یک محور منسجم منابع انسانی. اینجا فرصتی جدی برای تقویت آییننامه وجود دارد؛ ایجاد یک بند یا فصل مستقل درباره «انطباق و توسعه نیروی انسانی متناسب با درجه و ظرفیت هتل» که ساختار سازمانی، مدارک و مستندات، آموزش و صلاحیتها، ثبات و بهرهوری و رفاه کارکنان را در کنار هم ببیند.
از سوی دیگر، لایههای راهبردیتری مانند نظام منسجم ارزیابی عملکرد کارکنان، مسیر رشد شغلی و جانشینپروری، مدیریت استعداد و توجه ساختارمند به عدالت، شفافیت و عدم تبعیض در سیاستهای منابع انسانی هنوز میتواند پررنگتر شود. تقویت این ابعاد، هم به حرفهایتر شدن فرآیند درجهبندی کمک میکند و هم هتلها را به سمت مدیریت سرمایه انسانی در تراز برندهای رقابتی منطقهای و جهانی سوق میدهد.
هتلجار، دیدهبان شفافیت در هتلداری و گردشگری ایران.
