شعار گردشگری فراگیر و فناوری برای همه در کشوری که هنوز یک رمپ استاندارد برای ورود به لابی بیشتر هتل‌هایش وجود ندارد، بیش از آنکه عدالت‌محور باشد، گریز از واقعیت فیزیکی است.
پنجمین روز از هفته گردشگری به عنوان «گردشگری فراگیر و فناوری برای همه» نام‌گذاری شده است؛ محوری که در استانداردهای جهانی، بر بهره‌گیری از هوش مصنوعی و راهکارهای فناورانه برای رفع موانع سفر افراد دارای معلولیت، سالمندان و اقشار خاص تمرکز دارد.
این رویکرد شامل مواردی همچون وب‌سایت‌های سازگار با کم‌بینایان، مسیریاب‌های هوشمند صوتی، تجهیزات هوشمند داخل اتاق‌ها و خدمات شخصی‌سازی‌شده است تا تجربه سفر برای تمام آحاد جامعه بدون تبعیض ممکن شود.
هتلجار نیوز در بررسی تخصصی خود، فاصله عمیق میان این اهداف متعالی و وضعیت کنونی مراکز اقامتی کشور را زیر ذره‌بین قرار می‌دهد.
واقعیت گردشگری ایران این است که پیش از رسیدن به سامانه‌های هوشمند دسترس‌پذیری، هنوز زیرساخت‌های فیزیکی پایه برای میزبانی از جامعه توان‌خواهان مهیا نیست. برخی از هتل‌ها و اکثر پایانه‌ها و جاذبه‌های تاریخی کشور فاقد آسانسورهای استاندارد، رمپ‌های مناسب‌سازی‌شده، سرویس‌های بهداشتی اختصاصی و اتاق‌های مناسب‌سازی‌شده هستند.
در چنین بستری، صحبت از پلتفرم‌های فراگیر دیجیتال بدون اختصاص بودجه‌های عمرانی و معافیت‌های مالیاتی به هتلداران جهت بهسازی فیزیکی، فقط به تولید گزارش‌های نمایشی اداری ختم می‌شود. گردشگری فراگیر نخست نیازمند اراده جدی در مهندسی بنا و آموزش شیوه مواجهه حرفه‌ای به کارکنان است، نه صرفا افتتاح اپلیکیشن‌هایی که در میدان عمل کاربردی ندارند.
برقراری عدالت اجتماعی در سفر با ادعاهای رسانه‌ای محقق نمی‌شود؛ بلکه نیازمند استانداردهای اجباری در درجه‌بندی هتل‌ها و نظارت شفاف بر اجرای ضوابط دسترس‌پذیری است. گردشگری فراگیر تنها به معنای خدمات توان‌یابان نیست، بلکه به معنای ایجاد بستری برای سفر خانواده‌های کم‌درآمد و بازنشستگان با بهره‌گیری از فناوری جهت توزیع سفر ارزان و پایدار است.
اگر قرار است فناوری در خدمت همه مردم باشد، باید موانع تردد، هزینه‌های سرسام‌آور اقامت و انزوای بخش‌های محروم جامعه را برطرف کند؛ در غیر این صورت، این نام‌گذاری‌ها تنها امتیازهایی انحصاری برای رویدادهای تشریفاتی باقی خواهد ماند.
نظر شما چیست ؟
هتلجار نیوز دیده‌بان شفافیت در گردشگری و هتلداری ایران
