وزیر میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی در پیام بلند خود به مناسبت روز خبرنگار، تعابیری را به کار برد که در تئوری، ستایشبرانگیز است؛ ایشان خبرنگاران را «معماران آگاهی عمومی و پاسداران حقیقت» نامید و صراحتاً اعلام کرد که «نقد مسئولانه و مطالبهگری آگاهانه اصحاب رسانه، نشانه دلبستگی به ایران و جلوهای از مسئولیتپذیری اجتماعی است.» اما آنچه در واقعیتِ روز خبرنگار توسط وزارتخانه تحت امر ایشان رخ داد، تصویری کاملاً متناقض را به نمایش گذاشت.
وزارتخانهای که خود را متولی صنعت گردشگری و هتلداری میداند، در اقدامی که در نوع خود منحصربهفرد و البته سوالبرانگیز بود و به جای برگزاری یک نشست تخصصی، تنها به انتشار گزینشی تصویر و مشخصات برخی از فعالان رسانهای در صفحه رسمی اینستاگرام خود بسنده کرد.
ما به احترام تلاش و هویت حرفهای کلیه همکارانی که در این صفحه از آنان نام برده شده است، تمامقد میایستیم و تجلیل از هر فعال رسانهای را ارج مینهیم، اما نقد جدی ما متوجه رویهای است که گویا تمایل دارد با «گزینش»، صدای «مطالبه» را خاموش کند.
نمیتوان متون قشنگ نوشت و از «پاسداری از حقیقت» سخن گفت، اما در عمل به گونهای رفتار کرد که گویی رسانههای مستقل و منتقد، جایی در حکمرانی فرهنگی ندارند.
این شیوه برخورد بار دیگر ثابت کرد که برخی مدیران بیش از آنکه به دنبال «شفافیت» باشند، به دنبال «روایتهای سفارشی» هستند.
اگر نقد مسئولانه نشانه دلبستگی به ایران است، پس چرا رسانههایی که از ضعف سیاستگذاریها، رانتهای موجود در گردشگری، مشکلات عمیق هتلداران و نادیده گرفته شدن حقوق کارکنان این صنعت مینویسند، همواره از دایره دعوتهای رسمی و تعاملات سازنده حذف میشوند؟
اعتبار یک رسانه با دیده شدن در قابهای اینستاگرامی دولتی به دست نمیآید، بلکه در میدان عمل و از اعتماد مخاطب کسب میشود.
ما برای حضور در نشستهای تشریفاتی یا دریافت لوحهای تقدیر گزینشی، هیچگونه احساس نیازمندی نداریم؛ چرا که معتقدیم رسانه مستقل، روابط عمومیِ هیچ دستگاهی نیست، بلکه دیدهبان بیدار جامعه است.
وزارتخانه باید بداند که نادیده گرفتن رسانههای منتقد، واقعیتهای صنعت گردشگری را تغییر نمیدهد و تنها فاصله میان مدیران و بدنه واقعی جامعه را بیشتر میکند.
امیدواریم روزی فرا برسد که میان پیامهای اخلاقی مسئولین و عملکرد اجرایی آنان، شباهت و صداقت دیده شود.
هتلجار نیوز؛ دیدهبان شفافیت در گردشگری و هتلداری ایران
