هتلجار نیوز؛ سیوهشت نشست از فعالیت شورای راهبردی وزارت میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی گذشت. آخرینِ آن در سعدآباد برگزار شد؛ نشستی که قرار بود نقشه راه گردشگری ایران را ترسیم کند. اما وزیر به عنوان رئیس شورا به این پرسش اساسی پاسخ دهد که: در این ۳۸ نشست، صدای واقعی فعالان و کارکنان این صنعت در کجای جلسات به گوش شما رسید؟
شورا مکانی است برای شنیده شدن تمامی ارکان یک صنعت؛ نه صرفاً محفلی برای حضور صاحبان سرمایه، مدیران ارشد، معاونان، مشاوران، رؤسای تشکلها و نمایندگان بخش کارفرمایی. این صنعت عظیم، با تکیه بر «سرمایه انسانی» اداره میشود؛ همان افرادی که در خط مقدم پذیرش، خانهداری، آشپزخانه، رزرواسیون، فروش، تشریفات و خدمات پشتیبانی، شبانهروز برای بقای این صنعت زحمت میکشند.
آن لابی و سالنهای شیک هتلی که جلسات شورای راهبردی گاه در آن برگزار میشود، محصول سرمایه مادی است. سرمایه مادی در گذر زمان ارزش مییابد و رشد میکند، اما سرمایه انسانی بدون توجه، تدبیر و نگهداری، در طول زمان فرسوده و مستهلک میشود. آیا در ۳۸ نشست گذشته، تدبیری برای حفظ، کرامت و ارتقای این سرمایه انسانی اندیشیده شده است؟ آیا حتی یکبار پرسیده اید که چرا تشکل کارگری در این صنعت وجود ندارد و همه تشکل ها کارفرمایی است ؟ یا راهبردها همچنان در حصار دغدغههای کارفرمایی و مدیریتی محصور ماندهاند؟
حضور مدیران در این شورا ضروری است، اما تدوین راهبردی جامع و پایدار بدون شنیدن صدای دغدغههای واقعی بدنه اجرایی صنعت، امری نشدنی است. صدای کارکنان، که ستون فقرات این صنعت هستند صدایی است که نباید در هیاهوی جلسات تشریفاتی گم شود.
جناب صالحیامیری؛ راهبرد صنعت بدون حضور نمایندگان واقعی بخش اجرایی و کارکنان، تنها یک صورتجلسه است، نه یک برنامه عملیاتی. آیا وقت آن نرسیده است که میز گفتوگو را برای شنیدن صدای آنان نیز بگشایید؟
هتلجار نیوز؛ دیده بان شفافیت در گردشگری و هتلداری ایران
