عبدالحمید حرمتی، عضو هیئتمدیره جامعه هتلداران ایران، در گفتوگویی تازه به بیان نکاتی مهم درباره وضعیت امروز صنعت اقامت پرداخت؛ نکاتی که اگرچه واقعبینانه و نزدیک به میدان عمل هستند، اما بخشی از آنها نیازمند نگاه دقیقتر و سیاستگذاری روشنتر است.
حرمتی میگوید: *«در نیمه دوم سال، هرچند محدود، اما نشانههایی از بهبود اشغال هتلها دیده میشود.»*
این واقعیت را بسیاری از مدیران هتل تأیید میکنند، اما هنوز فاصله چشمگیری با نقطه سربهسر و پایداری اقتصادی باقی مانده است. بخش عمده این فاصله، همانطور که او اشاره کرده، ناشی از افزایش هزینههای انرژی، مالیات، بیمه و تأمین نیروی انسانی متخصص است؛ هزینههایی که اگر چارهجویی نشود، میتواند توان عملیاتی بسیاری از واحدهای اقامتی را تضعیف کند.
او همچنین بر ساماندهی خانهمسافرها و واحدهای فاقد مجوز تأکید دارد؛ موضوعی که سالهاست هتلداران درباره آن هشدار میدهند. بازار اقامت بدون نظارت، بهجای رقابت سالم، به سمت بیاعتمادی گردشگر حرکت میکند. نقد ملایمی که به این بخش وارد است، آنکه این ساماندهی نباید تنها به صدور تذکر و بخشنامه محدود شود؛ بلکه نیازمند اجرای مستمر، گزارشدهی عمومی و برخورد شفاف است.
یکی از نکات مهم سخنان حرمتی، انتقاد از صدور بیضابطه مجوزهای اقامتی است. او درست میگوید: بدون نیازسنجی، توسعه اقامتگاهها نهتنها فرصت نیست، بلکه تهدیدی برای فعالان موجود است. برنامهریزی علمی در صدور مجوز، حلقه مفقودهای است که بارها کارشناسان از آن سخن گفتهاند.
حرمتی در بخش دیگری از صحبتهای خود بر هماهنگی بین نهادی در موضوع مالیات و بیمه تأکید میکند؛ هماهنگیای که در عمل کمتر دیده شده و شاید همینجا باید گفت: بسیاری از چالشهای امروز هتلها نه پیچیده است و نه غیرقابل حل؛ تنها نیازمند اراده مشترک، دستور اجرایی و پرهیز از تصمیمگیریهای جزیرهای است.
در مجموع، پیام اصلی او روشن است:
سیاستگذاری هوشمندانه، نظارت واقعی و حمایت هدفمند، سه ستون آینده هتلداری در ایراناند.
این سخن بجاست؛ اما شرط اثرگذاری آن، تبدیل شدن به برنامههای عملی، قابل سنجش و پیگیریپذیر است. صنعت گردشگری زمانی جان میگیرد که تصمیمات، از سطح گفتهها فراتر رفته و به رفتار، قانون و اجرا تبدیل شوند.
هتلجار، دیدهبان شفافیت در هتلداری و گردشگری ایران.
