وزیر گردشگری در نشستی با حضور «برخی» خبرنگاران گفت: «ایران فقط یک جغرافیا نیست؛ هویت، شرافت و شناسنامه ماست.»
بیشک این سخن یادآور مسئولیت همه ما در پاسداری از میراث و هویت ملی است.
اما وقتی جمعی از رسانههای تخصصی گردشگری و هتلداری، که سالها در خط مقدم اطلاعرسانی این حوزه فعالیت کردهاند، حتی از برگزاری چنین نشستی بیاطلاع میمانند، پرسش مهمتری پیش روی افکار عمومی قرار میگیرد:
آیا گفتوگو درباره هویت ملی، باید در محیطی باز و فراگیر شکل بگیرد یا در حلقهای محدود و گزینشی؟
شفافیت رسانهای و گفتوگوی آزاد، تنها زمانی معنا پیدا میکند که همه صداها ـ چه همسو و چه منتقد ـ فرصت حضور و بیان نظر داشته باشند.
محدود کردن این دایره، نه تنها کمکی به پیشبرد اهداف ملی نمیکند، بلکه ممکن است باعث شود بخشی از واقعیتها و نیازهای این صنعت، بخوبی شنیده نشود.
بنظر می رسد که تیم روابط عمومی و رسانه ای وزارتخانه حتی یک بررسی ساده در سامانه رسانههای کشور برای شناسایی و دعوت همه خبرنگاران تخصصی گردشگری و هتلداری انجام نداده است.
این کوتاهی، سهو بوده یا تعمد؟ یا شاید به این دلیل است که نقدهای جدی، خوشایند برخی مدیران نیست؟
وزیر از «عدم تعامل گذشته وزارتخانه» ابراز تأسف کردهاند، اما واقعیت اصلا این نیست .تعامل وزارتخانه با رسانه ها و بویژه رسانه های تخصصی در دورههای قبل بهمراتب بهتر و کارآمدتر بوده است.
آیا بهتر نبود قبل از تکرار اطلاعات نادرست، یک بررسی بیطرفانه صورت میگرفت؟
هتلجار بهعنوان نخستین پایگاه خبری هتلداری ایران، از عدم دعوت به چنین نشستهایی نه دلخور است و نه متوقع؛ بلکه ترجیح میدهد به جای حضور در جلساتی با جملات تکراری و کلیشهای، انرژی و توان خود را صرف بررسی مشکلات واقعی و تلاش برای تغییر نگاههای سنتی مدیریتی کند.
تعامل واقعی یعنی شنیدن همه صداها، نه فقط صداهای خاص و انتخابشده.
آینده گردشگری ایران با نقدپذیری و گفتوگوی شفاف ساخته میشود، نه با دعوت گزینشی و فرمایشی .
“ما همه سرباز وطنیم.”
