اخیراً اظهارات سید مصطفی موسوی، رئیس کمیسیون گردشگری اتاق بازرگانی ایران، مبنی بر اولویتگذاری برای صادرات تجهیزات پزشکی به عراق، بحثهای جدی را در محافل تخصصی برانگیخته و در اینخصوص گزارشاتی به هیئت تحریه هتلجار نیوز ارسال شده است .
پرسش بنیادین اینجاست: مأموریت ذاتی این کمیسیون، توسعه «زنجیره ارزش سفر» است یا بازاریابی برای تولیدات مونتاژی تجهیزات پزشکی؟
گردشگری سلامت صرفاً یک خدمت درمانی نیست؛ بلکه یک زنجیره ارزش کامل است که در آن هر بیمار با ورود به خاک ایران، چرخهای هتلها، آژانسهای مسافرتی، ناوگان حملونقل و مراکز خرید را به حرکت درمیآورد. این فرآیند، اشتغالزایی پایدار برای هزاران نفر از کارکنان صنعت مهماننوازی و خدمات سفر ایجاد میکند.
جایگزین کردن «گردشگرِ بیمار» با «صادرات دستگاه»، نه تنها سودآوریِ توزیعشده در جامعه را هدف قرار نمیدهد، بلکه عملاً به معنای بستنِ درهای کشور به رویِ یک منبع ارزآورِ چندجانبه است.
گرچه به تلاش های موسوی به عنوان رئیس کمیسیون گردشگری اشراف داریم ولیکن بعید می دانیم این سطح از اشتباه در گفتمان شکل گرفته باشد ولیکن نیاز به پاسخ است که :
این تغییر رویکردِ استراتژیک، بر اساس کدام تحلیلِ هزینه-فایده انجام شده است؟
آیا این پیشنهاد، خروجیِ مطالعاتِ تخصصی در حوزه گردشگری است یا ناخواسته منعکسکنندهی خواستههای برخی از لابیهای صنعتی است که منافع خود را فراتر از منافع ملی و صنعت گردشگری میبینند؟
توسعه صادراتِ کالا، وظیفهی ذاتی کمیسیونهای صنایع و بازرگانی است، نه کمیسیونی که باید برای «جذبِ گردشگر» استراتژی تدوین کند.
آیا این رویکرد، قربانی کردن یک صنعت پویا به پای منافع محدودِ تعدادی تولیدکننده نیست؟
انتظار میرود ریاست کمیسیون، استدلالهای تخصصی خود را برای این چرخشِ راهبردی تشریح کنند.
آیا این تصمیم، با هدفِ حداکثرسازیِ منافعِ کلِ زنجیره گردشگری اتخاذ شده یا صرفاً نگاهی تجاری به بازار همسایه است؟
فعالان این صنعت، منتظر پاسخهای شفاف و دادهمحور هستند تا نسبت به آینده این مسیرِ جدید، اطمینان یابند.
هتلجار نیوز، دیدهبان شفافیت در صنعت گردشگری و هتلداری ایران.
