کد خبر: ۱۳۳۴
تاریخ انتشار: ۱۰ مهر ۱۳۹۵ - ۱۳:۴۰
یادداشت / دکتر علی رحیم‌پور؛ مدیرعامل سابق گروه هتل‌های هما
در آستانه برگزاری همایش بین‌المللی سرمایه‌گذاری در صنعت گردشگری و هتلداری با رویکرد اقتصاد مقاومتی، مدیرعامل سابق گروه هتل‌های هما در یادداشتی به بررسی مشکلات، موانع و محدودیت‌های سرمایه‌گذاری در گردشگری ایران پرداخته است.
پایگاه خبری هتل‌جار - در آستانه برگزاری همایش بین‌المللی سرمایه‌گذاری در صنعت گردشگری و هتلداری با رویکرد اقتصاد مقاومتی، مدیرعامل سابق گروه هتل‌های هما در یادداشتی به بررسی مشکلات، موانع و محدودیت‌های سرمایه‌گذاری در گردشگری ایران پرداخته است.




بخش اول یادداشت دکتر "علی رحیم‌پور" به شرح زیر است:

برگزاری همایش سرمایه‌گذاری در صنعت گردشگری در روزهای آتی که توسط سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و هلدینگ گردشگری سازمان تامین اجتماعی و سایر دست‌اندرکاران مرتبط برگزار می‌شود، می‌تواند گامی بسیار مهم در جهت معرفی فرصت‌های سرمایه‌گذاری در صنعت گردشگری کشور محسوب شود. سالهاست که متولیان این صنعت از این بخش یا غافل بوده‌اند و یا به دلیل عدم توجه به سازوکار دیپلماسی گردشگری و به‌کارگیری ادبیات تهاجمی در گفتگو با دنیا که ناشی از عدم تعامل سازنده با جهان بود، نتوانسته‌اند در عرصه جذب سرمایه‌های خارجی اقدام موثری انجام دهند.

شکی نیست که امروزه صنعت گردشگری "مرز" نمی‌شناسد و احداث بناها و تاسیسات گردشگری برای توسعه فعالیت‌های مرتبط، به‌ویژه امکانات اقامتی و حمل‌و‌نقل در این بخش بسیار "سرمایه‌بر بوده و این سرمایه‌ها عمدتا در اختیار گروه‌های بزرگ سرمایه‌گذاری چند ملیتی است که نه برای سرمایه‌گذاری در ایران توصیه می‌پذیرند، نه به خواهش و التماس ما توجه دارند و نه به دستور دیگری حاضر می‌شوند در جغرافیای سیاسی ما سرمایه‌گذاری کنند.

در قرن حاضر عمده مقاصد گردشگری روبه‌رشد و نوظهور در کشورهای در حال توسعه تعریف می‌شوند. متاسفانه این کشورها علاوه بر اینکه فاقد زیرساخت‎های لازم برای توسعه گردشگری هستند، به‌شدت درگیر فعالیت‌های کشاورزی و صنایع ناپایدار سنتی تخریب‌کننده منابع گردشگری طبیعی می‌باشند که به دلیل ترس از بروز بحران‌های اجتماعی از جمله بیکاری و توهم تولید ملی هزینه‌بر و ناکارآمد، جسارت خروج از آن را نداشته و از سویی سرمایه و فناوری لازم برای ایجاد زیرساخت‌های گردشگری را نیز ندارن؛ این موارد تا حدود زیادی بر بخش گردشگری ایران مصداق پیدا می‌کند.

گردشگری صنعتی ظریف، پیچیده، حساس و کاملا وابسته به ثبات و امنیت اجتماعی، سیاسی و اقتصادی و از همه مهم‌تر نیازمند سخنگوی واحد ملی در عرصه بین‌المللی است که در هر جمله و کلام خود ملاحظات و منافع بخش خصوصی و سرمایه‌گذاران این حوزه را رعایت کند. بدیهی است که این صنعت با ورود خود به مناطق دارای جاذبه‌های گردشگری فرهنگی، طبیعی و انسان‌ساخت، امنیت و ثبات تضمین شده را به دنبال خواهد داشت.

پر واضح است که توسعه گردشگری نیازمند سرمایه بین‌المللی است و ورود سرمایه خارجی امنیت آن مقصد را تضمین می‌کند. آیا امروزه کشوری می‌تواند مقاصد گردشگری دنیا به عنوان نمونه "شیخ‌نشین دوبی" را به حمله نظامی تهدید کند؟ قطعا خیر. چون "دوبی" یک مقصد گردشگری بین‌المللی است و سرمایه سرمایه‌گذاران بیش از 113 کشور جهان به‌ویژه سرمایه کشورهای قدرتمند دنیا در آنجا سرمایه‌گذاری شده است. تهدید این مقصد گردشگری در حقیقت اعلام جنگ به دنیاست.

اینجاست که اگر قرار است همایش، نشست و یا نمایشگاهی برای معرفی فرصت‌های سرمایه‌گذاری گردشگری در جمهوری اسلامی ایران به منظور جذب سرمایه‌گذاران داخلی و یا جلب و مشارکت سرمایه‌گذاران خارجی برگزار شود، بایستی همه مسئولان و برنامه‌ریزان کشور بدانند که توسعه گردشگری یعنی ایجاد ثبات و امنیت پایدار، حفظ  و حراست از محیط زیست و منابع گردشگری، مبارزه با مفاسد اجتماعی ناشی از بیکاری جوانان، معرفی دستاوردهای ملی و اسلامی و کسب درآمد از اقتصاد فرهنگ غنی ایران زمین.

لذا ضرورتا و در ابتدا سازمان متولی بایستی اقدام به تدوین، تصویب و ابلاغ برنامه توسعه و مدیریت گردشگری کشور نماید که در آن برنامه، توسعه گردشگری جزء حداقل پنج اولویت اصلی استراتژیک توسعه کشور قلمداد شده و به تائید و ابلاغ حاکمیت (حکومت و دولت) رسانیده شود.